Om één of andere reden hebben mensen de onweerstaanbare drang om alles, maar dan ook werkelijk alles, in één of ander hokje te willen duwen. Politiek is hierop geen uitzondering, integendeel zelfs.
Neem nu het hoofddoekendebat van de voorbije weken. Toen ik op mijn Facebook-pagina stelling nam tegen een dergelijk verbod (een verbod dat er zogezegd kwam om notabene het actief pluralisme te garanderen in de scholen van het Gemeenschapsonderwijs), ontspon er zich spontaan een discussie waarbij bijna elke deelnemer er in slaagde om de geviseerde groep moslima’s in een hokje onder te brengen en om aan dat hokje een aantal eigenschappen toe te kennen (moslimfundamentalisme, criminaliteit, niet geintegreerd in onze maatschappij, …). En dat terwijl de geviseerde groep voor het overgrote deel gewone pubermeisjes zijn die uit culturele of religieuze overwegingen een hoofddoek dragen, niet meteen staatsgevaarlijke personen die je kan verwachten door alleen maar naar de eigenschappen van het hokje te kijken.
Ook het opiniestuk in De Standaard van partijgenoot Luckas Vander Taelen gaat de hokjestoer op: de allochtoon, de nieuwe Belgen … met één pennetrek worden ze allemaal en zonder uitzondering in hetzelfde hokje geduwd. De eigenschappen van dit hokje zijn niet bepaald fraai te noemen: crimineel, onverantwoordelijk, respectloos, zonder normen- en waardenbesef, rebels without a cause. En natuurlijk zijn er in dit land problemen met criminelen en ja, ook bij die criminelen zijn er allochtonen terug te vinden en natuurlijk moeten we die criminaliteit aanpakken, of ze nu in de Brusselse Merodewijk gebeuren of in het landelijke Langemark-Poelkappelle, dat maakt hoegenaamd niks uit. Maar om nu alle allochtonen en nieuwe Belgen in dezelfde zak te stoppen, is meer dan een brug te ver.
Hokjesdenken leidt tot stigmatiseren van de ene of andere groep mensen in onze maatschappij. Het draagt niet bij tot een oplossing voor de problemen die er zijn, erger nog, het zorgt er voor dat zij die onterecht in zo’n hokje zijn terechtgekomen, het nog moeilijker krijgen om door te zetten. Of het nu gaat over hoofddoekdragende moslima’s in onze scholen of over hardwerkende nieuwe Belgen die toevallig in één van de getto’s woont die Luckas viseert, stuk voor stuk krijgen ze het nog moeilijker dan ze het al hebben.
En dat hebben ze helemaal niet verdiend …
