“Zeg nooit nooit”, de toekomst is redelijk onvoorspelbaar en politiek is de onvoorspelbaarheid in het kwadraat.
In De Standaard staat vandaag te lezen dat de Leuvense schepen Mohamed Ridouani, SLP, overstapt naar sp.a. Vanop afstand niet zo verwonderlijk waarschijnlijk. Persoonlijk vind ik dit nieuws nogal ontgoochelend. Ik was als lid van de partijraad van VlaamsProgressieven getuige van de vurige pleidooien van Mohamed Ridouani en Wouter Vanbellinghen om toen niet mee met Bert Anciaux naar de sp.a over te stappen. De legendarische woorden van Mohamed Ridouani “ik was gisteren geen socialist, ben het vandaag niet en zal het ook morgen niet zijn” krijgen nu toch wel een heel gekke bijklank.
Dat Mohamed voor sp.a kiest is natuurlijk zijn goed recht maar dat hij daarbij nog een sneer aan Groen! moet verkopen, is er toch wat over. Dit staat te lezen op De Standaard Online:
Was een overstap naar Groen! geen optie?
‘Ik heb altijd voorbehoud gemaakt bij Groen!. Aankloppen bij de groenen kon voor mij als die partij haar programma wat zou aanpassen. Niet dus. Eigenlijk is Groen! niet mijn verhaal. Er is wel degelijk een ecologische onderstroom bij de SLP, maar wij vinden dat ecologie en economische groei wel te verzoenen zijn, terwijl Groen! dat ontkent. Die willen een einde maken aan de economische groei. Dat is een fundamentele, niet overbrugbare tegenstelling.’
Op basis van wat Mohamed deze bewering stoelt is mij een raadsel. Na de verkiezingen in juni hebben we het nog over een groen en links verhaal gehad bij een glas in een Leuvens café. Ik ben er van overtuigd dat heel wat SLP’ers zich kunnen vinden in zo een groen en links verhaal. Ik vind de stap die Mohamed nu neemt dan ook bijzonder jammer maar hoop tegelijkertijd dat er toch heel wat SLP’ers een andere mening zijn toegedaan. Ik kan ze een overstap naar Groen! alvast helemaal aanraden.
